κόκκινο σαν αίμα.

οσο κι αν σκορπιστώ...θα ξαναγεννηθώ!

Σκύρος

λίγο πρίν πέσει η νύχτα..

Γουίλοου Τζον,θα βαδίζεις πάντα στο πλευρό μου?

Οχι για πολύ.

Για ένα ή δύο χρόνια ακόμα,γιατί ο καιρός μου λήγει.

Ισως να γελάσουμε ή λόγος να βρεθεί για δάκρυ.

Η ίσως κάτι να βρεθεί,που εδώ και χρόνια έχει χαθεί.

Θέλεις ξόρκι μαζί να ρίξουμε,Γουίλοου Τζον?

Οχι μεγάλο.

Ενός λεπτού μονάχα,όσο το μπόι σου στη γη.

Θα κοιταχτούμε και το συναίσθημα θα νιώσουμε.

Και όταν φύγουμε,

Θα ξέρουμε πόσο ο καθένας μας αξίζει

Και η καρδιά μας απαλά θα ψιθυρίζει.

Γουίλοου Τζον ,ρίξε πίσω το βλέμμα σου.Για μένα μόνο.

Λίγο ακόμα ας κάτσουμε,ο αποχωρισμός να μαλακώσει.

Η θύμηση τα δάκρυα για λίγο θα κρατά,

Οταν αργότερα θα σε φέρνω στο μυαλό,

Και θα πνίγει της καρδιάς μου το στοιχειό.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ

για όσυς άφησαν ενα σπόρο στην κάρδια και δάκρυα στα μάτια μου..

για την ελένη που ξέρει να πονάει ,να αγαπάει ,και να είναι ανθρώπινη.